Normaal is het zo dat er alleen testmotoren voorzien worden voor magazines. Iedereen kent ze wel, testverslagen in boekje Y en Z.

Meestal, zeg altijd, zijn het mannen die deze motoren testen. En meestal gaat het over prestaties… wat voor velen ook daadwerkelijk belangrijk is. Maar er is meer aan motoren.

Dus, een tijdje terug gingen wij op bezoek bij Ducati North Europe. Iedere Ducati eigenaar kent de invoerder.
Met één gerichte vraag zijn we binnen gestapt: bestaat er een mogelijkheid dat wij, als club, ook de mogelijkheid krijgen om motoren te testen, alleen Monsters want daar draait het nu eenmaal om in onze club.

Het antwoord was onverwacht: héél zelfzeker kregen we te horen dat we de mogelijkheid krijgen!
Over medewerking gesproken van de invoerder! Ik denk niet dat er in België één club is die dit privilege krijgt van zijn invoerder! SUBLIEM!!!! Velen dromen er van en wij krijgen het gewoon!

Maar daar stoppen we nog niet bij. Jullie kennen ons, wij doen het anders.

Zoals jullie weten plaatsen wij de dames op de voorgrond en wat kan dan beter dan een dame de Monster(s) laten testen. U weet het misschien niet maar ons bestuur bestaat uit 50% dames!

Dit jaar hebben we, tot nu toe, 3 Monsters ter beschikking. De eerste die ons werd aangeleverd, ja, lees goed, men brengt ze zelfs tot bij ons, is de S2R 1000.

Stefanie, ons jongste bestuurslid kreeg de eer deze Monster even onder de loep te nemen.

Vanaf hier laat ik Stefanie aan het woord.

Mario heeft jullie lang genoeg laten wachten, eindelijk komen jullie te weten wat er achter de geheimzinnige foto schuil gaat! Het was een prachtige week, met uitstekende weersomstandigheden en natuurlijk … een prachtige Monster S2R1000, die ik dankzij de MOB en Ducati North Europe een week heb mogen testen!

Ik zal mij eerst even voorstellen, ik ben Stefanie, 23 jaar jong, lid van de MOB en trotse eigenaar van een prachtige rode Monster 695. Ik rijd nog niet lang, slechts 10 maanden en dus is de Ducati Monster 695 mijn eerste motor. Maar hij heeft geen geheimen meer voor mij, na 6 maanden had ik al meer 5.000 km op de teller.

Ik was aangenaam verrast toen ik te horen kreeg dat ik de kans kreeg om enkele dagen de S2R1000 te testrijden. Het verschil tussen de Monster 695 en de Monster S2R1000 is voelbaar. Niet alleen het verschil in aantal pk is merkbaar, maar ook de zithouding, de achtervering en de rijstijl zijn verschillend. De zithouding op S2R1000 is sportiever, de achtervering en de koppeling zijn harder en de S2R1000 nodigt uit tot een “vlottere” rijstijl. De Monster 695 is pittig, maar toch geschikt als opstapmotor, aangezien de koppeling erg soepel is en de motor niet té krachtig is. De S2R1000 is voor de motorrijder die al enige ervaring heeft en weet hoe hij of zij moeten omspringen met deze krachtige 1000 Dual Spark motorblok. Een opvallend zichtbaar verschil zijn natuurlijk de dubbele uitlaten die de S2R1000 agressiever laten ogen dan de 695. Beide moto’s leggen zich uitstekend in de bochten, de S2R1000 heb ik nog eens kunnen testen tijdens de rit naar Heinenoord (NL).

Enkele kleine persoonlijke opmerkingen dan, de witte velgen van de S2R1000 zijn prachtig, maar zijn een echte ramp qua onderhoud! De originele uitlaten zijn veel te stil en moeten vervangen worden. De originele spiegels van Ducati trillen bij hoge snelheden, waardoor je zicht vertroebelt en sterk verminderd, in tegenstelling tot de kleine race spiegeltjes (Mickey Mouse spiegeltjes) waarin je beduidend veel meer ziet.

Het verbruik van de Monsters vallen best mee: met een volle tank rij je met de Monster 695 ongeveer 230 km en met de S2R1000 ongeveer 200 km. De S2R1000 is een testmotor en ik had het gevoel dat de moto niet goed afgesteld stond (licht scheen te hoog - ketting te droog). Wat eigenlijk wel de bedoeling is van een testmotor dat hij perfect staat om zo de nieuwe rijders warm te maken om deze motor te kopen. Na enkele kleine aanpassingen is de Monster S2R1000 wel een prachtige machine, die prachtige prestaties neerzet en passanten doet omkijken.

Jammer genoeg, mooie liedjes duren niet lang, en na een leuke afsluiter met de rit naar Heinenoord (waar ik eens tot het uiterste kon gaan), moest ik afscheid nemen van mijn knappe Italiaanse machine.
Maar wie weet staat er volgend jaar wel een S2R1000 op de oprit?