Ducati Monster

Hallo

Mijn naam is Kevin Surkijn, ik ben 24 jaar en al een Ducati - fan sinds jaren. Het geluid heeft mij het eerste verleid. Sinds kort kan ik mij de trotse eigenaar van een Ducati Monster 900 noemen, maar ik heb er eerst enkele andere getest eer ik de juiste voor mij had gevonden.

Mijn eerste moto was een KTM Supermotard LC4 die ik goedkoop op de kop heb kunnen tikken. Daar heb ik dan aan gesleuteld tot die in perfecte staat was en verkocht met een goede meerwaarde. Van dat geld heb ik mijn eerste Ducati kunnen kopen, een Monster 600, in perfecte staat. Die kon ik gewoon niet laten staan, enkel de kleur van de stukken beviel mij nog niet echt. Ik zie heel graag carbon voor een Ducati en wou dus enkele stukken in carbon kopen voor mijn 600.

Voor mijn stukken en andere benodigdheden ga ik meestal naar MotoMania te Aarschot. Zo ook deze keer en toevallig stond daar een Ducati Monster 900 te koop. Bouwjaar 1999, een rood met goud afgewerkt kader, niet dadelijk de kleuren van mijn voorkeur, maar het motorblok was in goede staat en dat is nog altijd het belangrijkste. Ik heb mijn 600 dan kunnen inruilen, mits een kleine bijdrage, voor deze 900. Platen erop en naar huis gereden.

Nu kwam het plezante werk, want niet alleen het rijden is een passie, ook het sleutelen aan een moto kan mij uren bezighouden. De ideeën bleven niet lang uit, de benzinetank en plastic kapjes heb ik het eerste aangepast, die heb ik in speciaal zwart, gemengd met grijze parel, laten spuiten. Daarna heb ik de stukken in carbon bestelt voor het spatbord voor en achter en de bugspoiler. Na twee maanden wachten heb ik ze erop kunnen zetten, maar daar is het niet bij gebleven. Want een echte motofreak wil altijd meer.

Ik heb mij dan LED - lichten en LED - pinkers aangeschaft alsook een Ducati performance drukplaat op de koppeling. En nog was hij niet helemaal zoals ik het wou. Via internet heb ik dan een koplamp van Road Racing kunnen kopen tegen een goede prijs. Ook heb ik een Corbin zadel vanuit Duitsland laten komen om mijn moto nog meer allures te geven. Maar nog was het eindresultaat niet naar mijn zin. Het kon nog altijd beter. Het gouden kader en de grijze velgen pasten niet meer bij het geheel, die heb ik dan laten lakken in het zwart. De achterste band vond ik niet ‘beest’ genoeg om bij de moto te passen, dus de 180 eronder uit en de 190 eronder. Ook heb ik alle gepolijste stukken opnieuw laten polijsten en de uitlaten er terug fatsoenlijk ondergezet.

Nu is hij eindelijk zoals ik hem wil, maar laten we eerlijk zijn een Ducati Monster is nooit volledig af als men nieuwigheden blijft bedenken.

Met vriendelijke groeten

Kevin



Met dank aan MotoMania, Aarschot , Ducati Zolder en Ducati MOB