Mijn “Extreme Make over”

Drie jaar geleden kocht ik mijn eerste motor, een Monster 600.

Ideaal om mee te beginnen, vond ik achteraf. De vorige eigenaar had al een en ander veranderd, maar na een tijd begon het toch ook bij mij te kriebelen om er mee verder te doen.
Na veel zoeken op Internet, had ik een idee uitgewerkt waar ik naartoe wilde.

Een 996 koplamp, een kopkuip en een koplamphuis vond ik op Internet en met een vriend die kan lassen werd een beugel gemaakt om de koplamp te monteren.
De kuip werd verzaagd en bijgepolyesterd. Uiteindelijk werd het zadelcover, koplamp en tank in een nieuw kleur gestoken.
Eens “af” was ik toch wat teleurgesteld met het resultaat…

Dus weer aan het surfen en tekenen geslagen. Ook begon de 600 te “licht” te worden en had ik geen droge koppeling, zodat het pure Ducati - karakter ontbrak.
Ondertussen had ik ook Mario van de MOB leren kennen en die wilde mij wel helpen met een ander blok te steken.
Na bekijken van prijzen van de aanpassingen van blok, remmen, vering … werd de optie van een ander blok uitgesloten.
De 600 bleef dus nog een tijdje zoals hij was en in de winder deed ik mezelf op oudejaar een M 1000 ie cadeau, volledig standaard.
Door de feestdagen duurde het enkele dagen voor alles in orde was qua verzekering. Op 9 januari was het aan het regenen toen ik naar mijn werk reed en een verstrooide automobilist besloot een eind aan de rit te maken. Recht op de auto gereden dus … Twee maand thuis en zowel de Monster als ik waren “buiten dienst” gesteld.

Gelukkig was er geen enkele discussie dat ik volledig in mijn recht was. Tijdens de twee maand thuis weer veel getekend en van nul herbegonnen.
Want de opgelopen schade werd volledig vergoed. M.a.w. ombouwgeld!
Standaardstukken terug monteren was géén optie.
Ook wilde ik enkel onderdelen van andere Ducati’s gebruiken, het moest zoveel mogelijk puur Ducati blijven.

Dit resulteerde in: 999-wielen, 996-koplamp en nieuwe kopkuip maken, hoge uitlaten onder het zadel die net in de rondingen van het zadelcovertje passen.
Kleuren: zwart en zilver.
Dat het niet simpel ging zijn om 999 wielen in te bouwen wist ik al. Maar bij navraag bij een dealer bleek de diameter van de vooras en die van de voorvork niet dezelfde zijn en konden de uitlaten, zoals ik ze wou, niet zo gemonteerd worden omdat het kader in de weg zat, dus problemen alom!

Via Mario(MOB) had ik ondertussen Filip van JF Construct leren kennen. Filip houdt zich o.a. bezig met het ombouwen van moto's en Filip gaat geen enkele uitdaging uit de weg.
Na wat praten zaten we op dezelfde lijn van wat ik precies wilde. Hij waarschuwde me wel dat hij nergens een prijs op voorhand kon geven, want je weet hooit hoeveel werk er nodig is en er komen altijd onverwachte zaken bij die je ook moet aanpassen.

Eerst en vooral werden 999-wielen aangekocht compleet met tandwielen en remschijven.
Ook werden er een hele resem Rizoma onderdelen besteld.
Een nieuwe 996-kopkuip had ik ondertussen ook al op de kop kunnen tikken die al in een grondlaag gespoten was.

Voor de wielen werden 2 passtukken gedraaid zodat de diameter van de voorvork en het voorwiel hetzelfde werd. Wiel erin en direct al volledig ander zicht dan met de originele 3-spaakswielen. Maar de remklauwen pasten nu wel totaal niet meer op de remschijven. Problemen… Daarvoor lieten we de bevestigingspunten voor de schijven vooraan links en rechts elk 2 mm affrezen. Klinkt allemaal redelijk simpel, maar er kwam veel meetwerk aan te pas want een setje Marchesini’s help je liever niet om zeep.

Spijtig genoeg paste ook het achterwiel niet en moest er een nieuwe ankerplaat gefreesd worden om de remklauw te kunnen monteren.
Na vele weekends werken zaten uiteindelijk de wielen erin, verder niets. De hoop om tegen de zomer klaar te geraken verdween beetje bij beetje…

Ondertussen waren de stukken van Rizoma en Termignoni toegekomen. Het kader achteraan werd ontleed van alles van kabels, verlichting en zo. Doordat ik de uitlaten precies in de verbredingen van het zadelcover wilde, creëerde ik weer een probleem. De handvaten aan het kader zaten in de weg. Nadat we die afgeslepen hadden, bleek dit toch nog niet genoeg. Kader verder een stuk afdoen dus. Ook dit bleek niet voldoende en werd het kader afgeslepen tot er vanaf de tank nog ongeveer 15 cm bleef staan. Moet kunnen, de ene zaagt het spatbord af, de ander het kader waar hij en de passagier op moeten zitten.

De uitlaten hadden nu plaats om onder het zadel gemonteerd te worden.

De uitlaten waren 2 Termignoni’s die van een 996 kwamen. Maar wel 2 rechtse einddempers omdat we zo meer uitlaatbochten konden hergebruiken. De uitlaten werden afgezaagd net voor de demper. De dempers werden ook uit elkaar gehaald zodat we van binnenuit een bevestiging konden creëren voor het (nog te lassen) subframe.
Ondertussen had Filip al het nieuwe subframe gemaakt en werd het aan het kader gelast. Dempers werden gemonteerd en dan begon het herlassen en slijpen van de uitlaatbochten.
Ook werd de schakelset van Rizoma gemonteerd zodat we zagen hoe de uitlaatbochten moesten lopen. Na veel weekends werken pasten de uitlaten en schakelset eindelijk.

Doordat het kader compleet aangepast was, was er ook geen plaats meer was voor het slot van het zadel. Die werd dan maar halverwege kader aan de rechterkant gemonteerd op een inox plaatje dat we dan aan het kader gelast hebben.

Ondertussen kwam de Hypermotard van Ducati uit en hadden we het idee de achterlichtmodule in te bouwen in het zadel en de cover. Maar uiteindelijk bleek het achterlicht van een 1098 beter. Die werd op het kader gemonteerd, cover en zadel deels uitgesneden op maat van het achterlicht.
Het zadel opnieuw overtrekken en het was mooi zeer mooi. Ook zonder cover en, er kon met passagier gereden worden zonder dat het achterlichtlicht in de weg zat.
Ook werden er 2x4 gaatjes in de cover geboord om er LED lampjes in te monteren die als pinkers dienen. De voorste pinkers werden in de carbon luchtkappen aan de zijkant gemonteerd.

Het voorlicht werd van de oude 600 gehaald, het 916 type, die we terug min of eer terug in de originele staat zetten. Het koplamphuis werd deels afgeslepen en bijgewerkt. Nadat een nieuwe ophangbeugel gemaakt was, werd de kopkuip onderhanden genomen. Tot onze verbazing zat er onder de grondlaag een Carbon/Kevlar kuip!

Meer en meer werd de kuip verzaagd, maar nooit was het wat we zochten. Uiteindelijk kocht ik de kopkuip van een Triumph Speed Tripple en na wat aanpassingen werd die op het deel van de 996 kuip gepolyesterd.

Het kader en achterbrug moesten nu nog gepoederlakt worden. Daarvoor moest de motor nu (weer) helemaal uit elkaar tot we enkel kader en achterbrug overhielden.

Terwijl deze binnen waren, begonnen we alle kuipen, tank en zo te spuiten. Doordat we geen enkele sticker wilden, werden alle letters en cijfers ook gespoten. Veel afplak en precisie werk dus. Ook omdat we sommige letters en cijfers enkel heel lichtjes wilden vernevelen zodat ze enkel in zonlicht zichtbaar waren. De week voor de Monsterdag van de MOB waren we begonnen met spuiten.
Na mijn gewone werkdag deden we verder aan de moto tot in de late uurtjes. s’Vrijdags had ik vakantie gevraagd omdat we pas de vrijdag kader en achterbrug terug kregen.
Donderdag blijven slapen bij Filip om de vrijdag vroeg te kunnen starten. Om 15h mochten we om de stukken en konden we de motor eindelijk beginnen op te bouwen.
Eerst werd het blok gemonteerd, dan de helse kabelboom, de achterbrug, de achterveer, de wielen en de voorvork. De zaterdag merkten we dat de spiegels niet konden gemonteerd worden zonder stuurgewichtjes maar die hadden we niet liggen.
Gelukkig kregen we van Jackie van Ducati Herzele een setjes als sponsering!!! Nu zat hij grotendeels samen en mochten de Carbonstukken en stuurdelen erop.
Om 02.30h 's nachts deden we de eerste proefrit, maar konden we niet opschakelen.
Gelukkig werd dit na enkele aanpassingen verholpen. Net op tijd, want om 07h vertrokken we naar Moerzeke voor de MOB Monsterdag. Om de bellypan te doen passen, hadden we spijtig genoeg geen tijd meer, maar dat wordt doorgeschoven naar deze winter.

Na de Monsterdag hebben we de moto even gelaten voor wat ze was en ermee rond gereden. Uiteindelijk hebben we zeven maand aan de motor gewerkt en zullen er nog enkele maanden volgen. Er moet o.a. een Carbon beschermstuk gemaakt worden voor op de uitlaat, want nu begint de rempomp op te warmen door de uitlaat. Ondertussen ben ik alweer begonnen met tekenen want de koplamp en de kleuren zijn niet 100 % geslaagd. Door het monteren van de andere wielen, werkt de kilometertellen ook niet meer correct, dus ook die wordt veranderd. Ook de koppeling wordt binnenkort onder handen genomen. Vele onderdelen waren al gepolijst of geborsteld, maar er zal een pak meer gepolierd worden deze winter. Ook wordt het zadel herovertrokken met een ander stofje. En er zitten nog enkele ideetjes te wachten op uitvoering…. It’s a never ending story…

Met dank aan Jf Construct en MOB

Ondertussen is het project bij JF Construct afgewekt in een eerste stage.
Neem maar even een kijkje naar de pagina : In de kijker.
Onder Hannes.

Maar er komen nog een pag veranderingen aan de M 1000. In de komende maanden zullen Hannes en Filip weer iets uit hun mouwen halen...